Koen Vermunt is directeur bij Future Fish Group, dat met Open Seas dagelijks wereldwijd handelt in verse exotische en kweekvis. Alles draait om snelheid en timing: inkoop, verkoop en logistieke planning moeten rond zijn, terwijl de vangst nog op de boot ligt. Deze stormbaan automatiseren leek onmogelijk. “Het is een openbaring dat het toch lukte en nu gaan we pionieren met AI. Ik wil verder.”
“In de vishandel wordt altijd hard gewerkt, waar ook ter wereld. Niemand draagt een maatpak, maar staat gewoon in z’n trui en korte broek tussen de nattigheid en troep.
Het vangen, verwerken en verhandelen van vis is altijd druk en stress. Dat dynamische vind ik mooi.
Bij ons komt dagelijks zo’n 200.000 euro aan verse vis binnen, vanuit onder andere Nieuw-Zeeland, de Seychellen, India en Canada. Nog voor aankomst kopen en verkopen we het, dus terwijl de vis nog zwemt, op de boot ligt of in het vliegtuig hangt.
Iedere dag vóór 14.00 uur moet hier op kantoor een stuwmeer aan vis verkocht, bevestigd en logistiek ingepland zijn, waarna we er pakketten van maken die naar onze klanten gaan.
Als echte visliefhebber vind ik het belangrijk dat onze inkopers af en toe zelf de laarzen aantrekken en bij leveranciers de vangst controleren; het voelen en ruiken. Hou je bij ons op kantoor niet van vis, dan stuur ik je juist vaker op pad, haha.
Ik ben 25 jaar geleden begonnen op zolder, met als enige contact een visleverancier in Sri Lanka. Van hen kocht ik mijn eerste zending van 1250 kilo verse vis en daar zat meteen al mijn geld in.
Met geleend geld kocht ik vervolgens mijn volgende wekelijkse zendingen en al snel werden dat er twee, drie, vier. De afhandeling, zoals paklijsten, logistieke planning en de facturering, deed ik met de hand in Excel. Inmiddels doen we met 15 collega’s tien à vijftien zendingen per dag, maar dat werken in Excel-lijsten is nog lang gebleven. Tot twee jaar geleden ging het hele proces door een mensenbrein. De inkopers zaten vanaf ‘s ochtends 8.00 uur in hun cocon te bellen en regelen, en waren tegen de middag pas aanspreekbaar. Daarnaast hadden we een verdeler, die de hele dag de pakketten uit zijn hoofd uittekende.
Dat werd te veel. Eigenlijk zei ik tien jaar geleden al: we moeten automatiseren.
‘Dat kan niet’, hoorde ik om me heen. We hebben te maken met vracht- en vliegverkeer, ophalen en afleveren en heel veel vissoorten. Er loopt altijd wel iets anders dan gepland en een order kan tot op de factuur nog veranderen. Een nieuw logistiek systeem moest dus extreem flexibel zijn. We deden verschillende pogingen om dit te laten bouwen en zochten daarbij inspiratie in de bloemen- en vleesbranche. Het lukte niet.
We wilden iets oplossen, maar de oplossing was niet op de markt.
Nu heb ik een lichte vorm van ADHD en veel energie. Mijn hoofd is altijd bezig, vooral in de auto en onder de douche. Ik kom zelfs onder de straal vandaan om mijn ideeën op te schrijven. Het beste advies dat ik ooit kreeg - van een Fransman tijdens mijn studie - was ‘use your brain’. Ik vertrouw erop dat de oplossing voor ieder probleem gewoon in mijn hoofd zit, ook al heb ik het niet meteen door. Toen ik twee jaar geleden mijn eerste meeting had met Yvonne en Maikel van Direct-Effect, had ik dus een idee van wat ik wilde. Ik ben geen technisch persoon en zat wat te orakelen. Het was een openbaring dat zij op een gegeven moment zeiden: we snappen het en we kunnen dit maken.
Het nieuwe logistieke systeem regelt onder meer de verdeling van de dozen, de orderbevestigingen en de transportopdrachten. Tot drie keer toe hebben we het systeem nóg flexibeler gemaakt. Yvonne en Maikel hebben net als ik de instelling ‘we lossen het op’.
Nu dit is gelukt, denken we alle drie dat we nog veel verder kunnen gaan. Ik sta alweer onder de douche met nieuwe ideeën. Mijn ambitie is om de verkoop en de handel, dus het contact met onze klanten, te automatiseren met AI. Nu wordt het pas echt spannend, want ook dit is mensenwerk bij uitstek. Het dagelijkse repeterende werk kan prima door AI gedaan worden, terwijl inkopers alleen uitzonderingen nabellen. Net zoals de vorige keer, weet ik niet hoe dit er technisch precies uitziet, maar heb ik wel in m’n hoofd wat het systeem moet kunnen. Ondernemen is van een rots springen en
onderweg leren vliegen. We gaan het gewoon weer voor elkaar krijgen.